Przewodnik Sudecki klasy 0 wita!


Humor zebrany

Zbiór opowiadanek zarówno głupich jak i śmiesznych. Trochę tego krąży, a ja niektóre wyławiam i tu przyszpilam. Zastrzegam, że nie roszczę sobie praw do tych tekstów, chyba że wyraźnie to zaznaczę.

sortuj po tytułach | wg daty dodania


Wróć

Fragment oryginalnej (na 100%) pracy z roku 2001

U stóp Góry Zachodniej na ważnym szlaku komunikacyjnym wyrosło przed wiekami Kłodzko. (...) Być może powstało w czasach, gdy przeciągały tędy spieszące nad Bałtyk karawany kupców rzymskich. Archeologowie znaleźli ślady ludzkich osad pochodzące jeszcze z poprzedniej epoki. 

Narodowy król czeski Jerzy z Podiebradu utworzył (...) Hrabstwo Kłodzkie, które pozostało w rękach rodziny Podiebradów do roku 1501, przechodząc we władanie innych panów.

O rozwoju gospodarczym Kłodzka można mówić dopiero od 1948 roku. Przez blisko trzy poprzednie lata był tu kompletny zastój. Jeśli funkcjonowały zakłady przemysłowe, sklepy usługowe to na starych zasadach i bez specjalnej dotacji państwa.

W państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym odbyło się zebranie całej załogi, na którym postanowiono zwrócić uwagę na bardziej operatywną działalność tej instytucji.

Na początku 1953 roku zniesiono system kartkowy i ograniczenia w handlu nadwyżkami rolniczymi. Kłodzko otrzymało w tym roku na remonty kapitalne 4,5 miliona złotych. Pod koniec 1953 roku miasto liczyło 19048 mieszkańców. Od tego czasu dobrym zwyczajem stało się obsadzanie skwerów różami i innymi kwiatami.

Szczęście zaczęło uśmiechać się do Kłodzka, bo powstaje na szczeblu centralnym plan zabudowania "drugiego Zakopanego". Prasa krajowa i zagraniczna rozpisywała się na temat walorów klimatycznych Ziemi Kłodzkiej. Ten okres nadziei trwał do 1975 roku. Potem przeprowadzono reformę administracyjną i Kłodzko w tym kontekście nadal pozostało wiodącym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym.

Trudno w dużym skrócie dokonać omówienia dorobku Kłodzka, a tym bardziej podsumować lapidarnie ten wysiłek ludzki. To ogromny trud pionierów, ich zapał, wytrwałość, ofiarność, zaangażowanie społeczne spowodowały, że miasto zaraz po wojnie zostało odbudowane, a następnie w latach sześćdziesiątych rozbudowane. Szczególne uznanie dla tych wszystkich, którzy nie zlękli się początkowych trudności, lecz przystąpili do zagospodarowania piastowskiej ziemi przywróconej Polsce w dniu 9 maja 1945 roku. 

© Marek 'Qrczak' Potocki, Wrocław 2005